Nasz Naczelny jakiś czas temu przypomniał mi w mailu o porzuconym blogu. Przypominać wcale nie trzeba, tylko przez te (nie)pogodę człowiek zupełnie nie może znaleźć natchnienia, żeby cokolwiek napisać. Oczywiście, mogłem wspomnieć o pierwszych starciach z książkami do ATPL-a albo o zaliczeniu zimowej sesji, ale te niezmiernie ciekawe tematy i absolutny brak weny spowodowałyby zapewne Waszą ekspresową ewakuację :-) Poprzedni wpis opisywał ostatni lot w minionym sezonie, musiałem więc znowu oderwać się choćby na chwilę od ziemi, żeby móc z twarzą pokazać się po tak długiej nieobecności...

Po bardzo udanym dla mnie sezonie nastąpił powrót do rzeczywistości i zamiast przyjemności przyszedł czas na emigracje. Podróże zawsze były dla mnie ogromną pasją i to między innymi dlatego mam ambicje, żeby latać na większych samolotach, pomimo, że te mniejsze często sprawiają pilotom najwięcej radochy. A jednak nie każdy wyjazd jest taki łatwy. W lusterku samochodu rysuje się zachód nad wierzchołkami wieżowców Warszawy i wiem już, że prędko nie będzie dane mi wrócić do domu.

Zaczyna się kolejny rozdział w mojej lotniczej karierze i w całym życiu. Ciężkie pół roku, w którym niezależnie od podejścia każdy z nas, studentów, przeżywał wewnętrzną walkę. Im więcej przedmiotów na roku udało się zaliczyć i im bliżej był koniec drugiego semestru, tym rosło napięcie, ale rosła też szansa, że może jednak się uda.

Zwlekałem z tym wpisem nie bez powodu. To właśnie dziś zaplanowano nam na godzinę 15 ogłoszenie naprawdę długo oczekiwanej rekrutacji na pilotaż samolotowy w Chełmie. Z przyjemnością napisałbym wesoły wpis o tym, jak dostałem się na ową specjalizacje, ale niestety napisać nie mogę.